LAW2105
📍 พิกัดสั่งซื้อ
ซื้อหนังสือ & ข้อสอบ (เล่ม/มีคำอธิบาย): Sheet and Book
ซื้อหนังสือ: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
เพิ่มเติม
1. วิชา LAW (ทั้งหมด)
2. วิชา LAW2105
แนวข้อสอบนี้จัดทำเพื่อเป็นแนวทางในการอ่านหนังสือ กรณีต้องการคำอธิบาย/วินิจฉัยรูปแบบเต็ม สามารถสั่งซื้อได้จากลิงก์ด้านบนหรือคลิกด้านล่าง
ข้อ 1 เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2569 นายจันทร์และนายอังคารตกลงซื้อขายที่ดินโฉนดเลขที่ 12345 ในราคา 1,000,000 บาท ทั้งสองฝ่ายตกลงที่จะจดทะเบียนพร้อมชำระราคาซื้อขายกันในวันที่ 1 มีนาคม 2569 เมื่อได้จดทะเบียนโอนที่ดินเสร็จสิ้นตามตกลง นายอังคารซึ่งรับชำระราคาด้วยเช็คได้ทราบในช่วงบ่ายของวันเดียวกันนั้นว่า เช็คที่นายจันทร์ใช้สำหรับชำระราคาซื้อขายที่ดินได้ถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ต่อมาในวันที่ 17 มีนาคม 2569 นายอังคารจึงฟ้องคดีต่อศาลเรียกให้นายจันทร์จดทะเบียนโอนที่ดินคืนตน อ้างว่าแม้สัญญาซื้อขายจะได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว แต่กรรมสิทธิ์ในที่ดินยังคงเป็นของอังคาร เพราะเช็คที่ใช้สำหรับชำระราคาได้ถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เช่นนี้ ข้อกล่าวอ้างของนายอังคารรับฟังได้หรือไม่ ท่านในฐานะผู้พิพากษาจะพิจารณาพิพากษาคดีนี้อย่างไร
หลักกฎหมายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 456 – การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ ถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นโมฆะ วิธีนี้ให้ใช้ถึงซื้อขายเรือมีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป ทั้งซื้อขายแพและสัตว์พาหนะด้วย
สัญญาจะซื้อขายหรือจะซื้อ หรือคำมั่นในการซื้อขายทรัพย์สินตามที่ระบุไว้ในวรรคหนึ่ง ถ้ามิได้มีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างหนึ่งอย่างใดลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดเป็นสำคัญ หรือได้วางประจำไว้ หรือได้ชำระหนี้บางส่วนแล้ว จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่
มาตรา 458 – กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่ขายนั้น ย่อมโอนไปยังผู้ซื้อตั้งแต่ขณะเมื่อได้ทำสัญญาซื้อขายกัน
มาตรา 459 – ถ้าสัญญาซื้อขายมีเงื่อนไข หรือเงื่อนเวลาบังคับไว้ ท่านว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินยังไม่โอนไปจนกว่าการจะได้เป็นไปตามเงื่อนไขหรือถึงกำหนดเงื่อนเวลานั้น
คำวินิจฉัย: การชำระราคาไม่ใช่เงื่อนไขการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินระหว่างนายจันทร์และนายอังคารตาม ป.พ.พ. มาตรา 459 กรรมสิทธิ์ในที่ดินจึงโอนไปยังนายจันทร์ผู้ซื้อตั้งแต่ขณะเมื่อได้ทำสัญญาซื้อขายที่ดินเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตาม ป.พ.พ. มาตรา 456 วรรคหนึ่งและมาตรา 458 การที่นายอังคารทราบว่าเช็คที่นายจันทร์ชำระราคาที่ดินให้ตนนั้นถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน จึงไม่ใช่ข้ออ้างว่ากรรมสิทธิ์ในที่ดินยังคงเป็นของนายอังคารแต่อย่างใด (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 802/2556)
สรุป: ข้อกล่าวอ้างของนายอังคารฟังไม่ขึ้น
ข้อ 2 นายเอกซื้อที่ดินแปลงหนึ่งจากนายโท สัญญาซื้อขายได้ทำถูกต้องตามกฎหมาย โดยนายเอกได้ชำระราคาที่ดินให้แก่นายโทครบถ้วนแล้ว และนายโทได้ส่งมอบการครอบครองที่ดินแปลงนี้ให้แก่นายเอกเข้าครอบครองทำประโยชน์ตั้งแต่วันทำสัญญา แต่ส่วนหนึ่งของที่ดินแปลงดังกล่าวเป็นของนายตรี โดยนายเอกไม่ทราบ และนายตรีได้แจ้งความกล่าวหาว่าคนงานของนายเอกบุกรุกที่ดินของตน
ดังนี้ นายเอกจะมาเรียกร้องให้นายโทรับผิดชอบได้หรือไม่ อย่างไร
หลักกฎหมายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 475 – หากว่ามีบุคคลผู้ใดมาก่อการรบกวนขัดสิทธิของผู้ซื้อในอันจะครองทรัพย์สินโดยปกติสุข เพราะบุคคลนั้นมีสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ได้ซื้อขายกันนั้นอยู่ในเวลาซื้อขายก็ดี เพราะความผิดของผู้ขายก็ดี ท่านว่าผู้ขายจะต้องผิดในผลอันนั้น
คำวินิจฉัย: (ขึ้นอยู่กับการพิจารณา)
สรุป: นายเอกสามารถเรียกให้นายโทรับผิดเพื่อการรอนสิทธิได้
ข้อ 3 นายแดงขายฝากสายสร้อยทองเส้นหนึ่งน้ำหนัก 1 บาทของนายแดงไว้กับนายดำ โดยทำสัญญาเป็นหนังสือลงลายมือชื่อทั้งนายแดงและนายดำ ไม่ได้กำหนดเวลาไถ่คืน กำหนดสินไถ่ 50,000 บาท ความจริงนายแดงได้รับเงินราคาค่าขายฝากเพียง 10,000 บาท ขายฝากไปได้ 1 ปี นายแดงจะต้องนำค่าสินไถ่มาขอไถ่สร้อยทองเส้นนี้คืนจากนายดำ เพราะเหตุใด จงอธิบสย
หลักกฎหมายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 499 – สินไถ่นั้นถ้าไม่ได้กำหนดกันไว้ว่าเท่าใดไซร้ ท่านให้ไถ่ตามราคาที่ขายฝาก ถ้าปรากฎในเวลาไถ่ว่าสินไถ่หรือราคาขายฝากที่กำหนดไว้สูงกว่าราคาขายฝากที่แท้จริงเกินอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี ให้ไม่ได้ตามราคาขายฝากที่แท้จริงรวมประโยชน์ตอบแทนร้อยละสิบห้าต่อปี
คำวินิจฉัย: (ขึ้นอยู่กับการพิจารณา)
สรุป: นายแดงจะต้องนำค่าสินไถ่มาขอไถ่สร้อยทองเส้นนี้คืนจากนายดำ จำนวนสินไถ่ 11,500 บาท เพราะนายแดงรับเงินราคาค่าขายฝากจริงเพียง 10,000 บาท ถ้าปรากฎในเวลาไถ่ว่าสินไถ่หรือราคาขายฝากที่กำหนดไว้สูงกว่าราคาขายฝากที่แท้จริงเกินอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี ให้ไถ่ได้ตามราคาขายฝากที่แท้จริงรวมประโยชน์ตอบแทนร้อยละสิบห้าต่อปี




ใส่ความเห็น