LAW3110 (LAW3010)
📍 พิกัดสั่งซื้อ
ซื้อหนังสือ & ข้อสอบ (เล่ม/มีคำอธิบาย): นิติสาส์นลุงชาวใต้ | Sheet and Book
ซื้อหนังสือ: กฎหมายล้มละลาย
เพิ่มเติม
1. วิชา LAW (ทั้งหมด)
2. วิชา LAW3110
3. มาตราที่ใช้ตอบ LAW3109
แนวข้อสอบนี้จัดทำเพื่อเป็นแนวทางในการอ่านหนังสือ กรณีต้องการคำอธิบาย/วินิจฉัยรูปแบบเต็ม สามารถสั่งซื้อได้จากลิงก์ด้านบนหรือคลิกด้านล่าง
ข้อ 1: นายเมฆเป็นเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ฟ้องนายหมอกลูกหนี้ให้ล้มละลาย ศาลล้มละลายกลางพิจารณาแล้ว มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์นายหมอกเด็ดขาด ต่อมาเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำความเห็นเสนอต่อศาลว่า ไม่มีเจ้าหนี้โต้แย้งคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ แต่ทั้งนี้หนี้ของนายเมฆขาดอายุความไปแล้วก่อนที่นายเมฆจะฟ้องนายหมอกเป็นคดีนี้ จึงเห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆ ศาลล้มละลายกลางพิจารณาแล้วมีคำสั่งว่า หนี้ดังกล่าวมีอยู่จริง อีกทั้งลูกหนี้ก็มิได้ให้การต่อสู้ไว้ และขาดนัดพิจารณาจนศาลมีคำสั่งพิทักษ์เด็ดขาดแล้ว แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า คดีของนายเมฆขาดอายุความก่อนนำมาฟ้องก็ตาม เมื่อไม่มีเจ้าหนี้โต้แย้งคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆ ศาลจึงเห็นควรมีคำสั่งอนุญาติให้นายเมฆยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้
ดังนี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจทำความเห็นให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆเจ้าหนี้ ผู้เป็นโจทก์หรือไม่ และคำสั่งของศาลล้มละลายกลางที่อนุญาตให้นายเมฆยื่นคำขอรับชำระหนี้ ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เพราะเหตุใด
หลักกฎหมาย ตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย พ.ศ. 2483
มาตรา 22 – เมื่อศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้แล้ว เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวมีอำนาจดังต่อไปนี้
(1) จัดการและจำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้ หรือกระทำการที่จำเป็นเพื่อให้กิจการของลูกหนี้ที่ค้างอยู่เสร็จสิ้นไป
(2) เก็บรวบรวมและรับเงินหรือทรัพย์สินซึ่งจะตกได้แก่ลูกหนี้ หรือซึ่งลูกหนี้มีสิทธิจะได้รับจากผู้อื่น
(3) ประนีประนอมยอมความ หรือฟ้องร้อง หรือต่อสู้คดีใด ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้
มาตรา 94 – เจ้าหนี้ไม่มีประกันอาจขอรับชำระหนี้ได้ ถ้ามูลแห่งหนี้ได้เกิดขึ้นก่อนวันที่ศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ แม้ว่าหนี้นั้นยังไม่ถึงกำหนดชำระหรือมีเงื่อนไขก็ตาม เว้นแต่
(1) หนี้ที่เกิดขึ้นโดยฝ่าฝืนข้อห้ามตามกฎหมาย หรือศีลธรรมอันดี หรือหนี้ที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้
(2)3 หนี้ที่เจ้าหนี้ยอมให้ลูกหนี้กระทำขึ้นเมื่อเจ้าหนี้ได้รู้ถึงการที่ลูกหนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัว แต่ไม่รวมถึงหนี้ที่เจ้าหนี้ยอมให้กระทำขึ้นเพื่อให้กิจการของลูกหนี้ดำเนินต่อไปได้
คำวินิจฉัย: กรณีตามอุทาหรณ์ การที่นายเมฆเป็นเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ฟ้องนายหมอกลูกหนี้ให้ล้มละลาย ศาลล้มละลายกลางพิจารณาแล้วมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์นายหมอกเด็ดขาดนั้น เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่เพียงผู้เดียวย่อมมีอำนาจตามที่บัญญัติไว้ตามมาตรา 22 การที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำความเห็นเสนอต่อศาลว่า ไม่มีเจ้าหนี้โต้แย้งคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ แต่ทั้งนี้หนี้ของนายเมฆขาดอายุความไปแล้วก่อนที่นายเมฆจะฟ้องนายหมอกเป็นคดีนี้ จึงเห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆนั้น เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ย่อมมีอำนาจทำความเห็นให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ได้ เพราะเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ต่อสู้คดีที่เกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ตามมาตรา 22 (3)
ส่วนกรณีที่ศาลล้มละลายกลางพิจารณาแล้วมีคำสั่งว่า หนี้ดังกล่าวมีอยู่จริง อีกทั้งลูกหนี้ก็มิได้ให้การต่อสู้ไว้ และขาดนัดพิจารณาจนศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าคดีของนายเมฆขาดอายุความก่อนน้ำมาฟ้องก็ตาม เมื่อไม่มีเจ้าหนี้โต้แย้งคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆ ศาลจึงเห็นสมควรมีคำสั่ง
อนุญาตให้นายเมฆยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้นั้น คำสั่งของศาลล้มละลายกลางดังกล่าวย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามมาตรา 94 เนื่องจากหนี้ที่ขาดอายุความเป็นหนี้ที่ฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้ตาม มาตรา 94 (1) ซึ่งเจ้าหนี้ไม่อาจขอรับชำระหนีรได้ แม้มูลแห่งหนี้จะได้เกิดขึ้นก่อนวันที่ศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ก็ตาม
สรุป: เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจทำความเห็นให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของนายเมฆเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ได้ และคำสั่งของศาลล้มละลายกลางที่อนุญาตให้นายเมฆยื่นคำขอรับชำระหนี้ไม่ชอบด้วยกฏหมาย
ข้อ 2: ลูกหนี้ขอประนอมหนี้ในคดีล้มละลายมาที่ร้อยละ 70 และขอผ่อนชำระหนี้ 24 งวด ภายหลังศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว ที่ประชุมเจ้าหนี้ยอมรับโดยมติพิเศษและศาลเห็นชอบด้วยแล้ว ย่อมผูกมัดเจ้าหนี้ทั้งหมด มีนายสิงหาและนายกันยาเป็นเจ้าหนี้มาขอรับชำระหนี้ไว้และได้รับชำระหนี้ร้อยละ 70 แล้ว แต่การกู้ยืมเงินจากนายสิงหามีนายธันวาเป็นผู้ค้ำประกัน นายสิงหาเห็นว่านายธันวาผู้ค้ำประกันยังเฉยอยู่ ไม่ชำระหนี้ในส่วนที่ยังขาดอยู่อีกร้อยละ 30 นายสิงหาจึงฟ้อง ลูกหนี้และนายธันวาผู้ค้ำประกันให้ชำระหนี้ที่ยังขาดอยู่
ดังนี้ ถ้าท่านเป็นศาล ท่านจะรับสำนวนคำฟ้องของนายสิงหาเจ้าหนี้ได้พิจารณาหรือไม่ เพราะเหตุใด
หลักกฎหมาย ตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย พ.ศ. 2483
มาตรา 56 – การประนอมหนี้ซึ่งที่ประชุมเจ้าหนี้ได้ยอมรับและศาลเห็นชอบด้วยแล้ว ผูกมัดเจ้าหนี้ทั้งหมดในเรื่องหนี้ซึ่งอาจขอรับชำระได้ แต่ไม่ผูกมัดเจ้าหนี้คนหนึ่งคนใดในเรื่องหนี้ซึ่งตามพระราชบัญญัตินี้ลูกหนี้ไม่อาจหลุดพ้นโดยคำสั่งปลดจากล้มละลายได้ เว้นแต่เจ้าหนี้คนนั้นได้ยินยอมด้วยในการประนอมหนี้
มาตรา 59 – การประนอมหนี้ไม่ทำให้บุคคลซึ่งเป็นหุ้นส่วนกับลูกหนี้หรือรับผิดร่วมกับลูกหนี้ หรือค้ำประกันหรืออยู่ในลักษณะอย่างผู้ค้ำประกันของลูกหนี้ หลุดพ้นจากความรับผิดไปด้วย
คำวินิจฉัย: (ขึ้นอยู่กับการพิจารณา)
สรุป: ถ้าข้าพเจ้าเป็นศาลจะรับสำนวนที่นายสิงหาเจ้าหนี้ฟ้องนายธันวาผู้ค้ำประกันไว้พิจารณา แต่จะยกฟ้องสำนวนที่นายสิงหาเจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้
ข้อ 3: บริษัท ส. จำกัด กู้ยืมเงินจากธนาคาร บี. โดยนำโฉนดที่ดิน 1 แปลงมาทำสัญญาจำนองเป็นประกันหนี้ให้แก่ธนาคาร บี. บริษัท ส. จำกัด ผิดนัดไม่ชำระหนี้ ธนาคาร บี. จึงฟ้องบังคับจำนองต่อศาลแพ่ง ขณะที่คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่ง บริษัท ส. จำกัด ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของตนต่อศาลล้มละลายกลาง และศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของ บริษัท ส. จำกัด ไว้พิจารณาต่อไป บริษัท ส. จำกัด ยื่นคำแถลงต่อศาลแพ่งขอให้มีคำสั่งงดการพิจารณาคดีที่ธนาคาร บี. ฟ้องบังคับจำนองดังกล่าว ธนาคาร บี. ยื่นคำคัดค้านต่อศาลแพ่งว่า ธนาคาร บี. เป็นเจ้าหนี้มีประกันมีสิทธิบังคับจำนองต่อไปได้ ศาลแพ่งไม่อาจมีคำสั่งงดการพิจารณาคดีได้
ดังนี้ ให้ท่านวินิจฉัยว่า คำคัดค้านของธนาคาร บี. ฟังขึ้นหรือไม่
หลักกฎหมาย ตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย พ.ศ. 2483
มาตรา 90/12 – ภายใต้บังคับของมาตรา 90/13 และมาตรา 90/14 นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งรับคำร้องขอไว้เพื่อพิจารณาจนถึงวันครบกำหนดระยะเวลาดำเนินการตามแผน หรือวันที่ดำเนินการเป็นผลสำเร็จตามแผนหรือวันที่ศาลมีคำสั่งยกคำร้องขอ หรือจำหน่ายคดีหรือยกเลิกคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการหรือยกเลิกการฟื้นฟูกิจการหรือพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้เด็ดขาดตามความในหมวดนี้
(4) ห้ามมิให้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้หรือเสนอข้อพิพาทที่ลูกหนี้อาจต้องรับผิดหรือได้รับความเสียหายให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาด ถ้ามูลแห่งหนี้นั้นเกิดขึ้นก่อนวันที่ศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผน และห้ามมิให้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลาย ในกรณีที่มีการฟ้องคดีหรือเสนอข้อพิพาทให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาดไว้ก่อนแล้ว ให้งดการพิจารณาไว้ เว้นแต่ศาลที่รับคำร้องขอจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น
(6)4 ห้ามมิให้เจ้าหนี้มีประกันบังคับชำระหนี้เอาแก่ทรัพย์สินที่เป็นหลักประกัน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากศาลที่รับคำร้องขอ หรือเมื่อล่วงพ้นระยะเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งรับคำร้องขอ ระยะเวลาดังกล่าวศาลอาจขยายได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินหกเดือน
คำวินิจฉัย: ตาม มาตรา 90/12 (4) ได้วางหลักไว้ว่า เมื่อศาลได้มีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการไว้พิจารณาแล้ง ห้ามมิให้เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ ในกรณีที่มีการฟ้องคดีไว้ก่อนแล้ว ให้ศาลงดการพิจารณาไว้ และ มาตรา 90/12 (6) ได้บัญญัติห้ามมิให้เจ้าหนี้มีประกันบังคับชำระหนี้เอาแก่ทรัพย์สินที่เป็นหลักประกัน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากศาลที่รับคำร้องขอ
กรณีตามอุทาหรณ์ การที่ บริษัท ส. จำกัด กู้ยืมเงินจาก ธนาคาร บี. โดยนำโฉนดที่ดิน 1 แปลง มาทำสัญญาจำนองเป็นประกันหนี้ให้แก่ ธนาคาร บี. เมื่อ บริษัท ส. จำกัด ผิดนัดไม่ชำระหนี้ ธนาคาร บี. จึงฟ้องบังคับจำนองต่อศาลแพ่ง ขณะที่คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่ง บริษัท ส. จำกัด ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของตนต่อศาลล้มละลายกลาง และศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของ บริษัท ส. ไว้พิจารณาต่อไป ดังนั้น เมื่อศาลล้มลายกลางได้มีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของบริษัท ส. จำกัด ไว้แล้ว ย่อมมีผลทำให้ ธนาคาร บี. ซึ่งแม้จะเป็นเจ้าหนี้จำนองซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีประกันก็จะถูกจำกัดสิทธิในการฟ้องบังคับคดี เอากับทรัพย์สินที่จำนองตาม มาตรา 90/12 (6) และเมื่อมีการฟ้องคดีไว้แล้ว ศาลแพ่งก็ต้องมีคำสั่งให้งดการพิจารณาคดีดังกล่าวไว้ตามนัยแห่ง มาตรา 90/12 (4)
ดังนั้น เมื่อ บริษัท ส. จำกัด ได้ยื่นคำแถลงต่อศาลแพ่งขอให้มีคำสั่งงดการพิจารณาคดีที่ ธนาคาร บี. ฟ้องบังคับจำนองดังกล่าว แต่ธนาคาร บี. ได้ยื่นคำคัดค้านต่อศาลแพ่งว่า ธนาคาร บี. เป็นเจ้าหนี้มีประกันมีสิทธิบังคับจำนองต่อไปได้ ศาลแพ่งไม่อาจมีคำสั่งงดการพิจารณาคดีได้นั้น คำคัดค้านของธนาคาร บี. จึงฟังไม่ขึ้น
สรุป: คำคัดค้านของ ธนาคาร บี. ฟังไม่ขึ้น
PNSHEETRAM 
ใส่ความเห็น