LAW3102 (LAW3002)

📍 พิกัดสั่งซื้อ
ซื้อข้อสอบ (เล่ม/มีคำอธิบาย): Attorney285 | Sheet and Book
ซื้อหนังสือ: ประมวลกฎหมายอาญาและประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

เพิ่มเติม
1. วิชา LAW (ทั้งหมด)
2. วิชา LAW3102
3. มาตราที่ใช้ตอบ LAW3102

แนวข้อสอบนี้จัดทำเพื่อเป็นแนวทางในการอ่านหนังสือ กรณีต้องการคำอธิบาย/วินิจฉัยรูปแบบเต็ม สามารถสั่งซื้อได้จากลิงก์ด้านบนหรือคลิกด้านล่าง

---

แนวข้อสอบนี้จัดทำเพื่อเป็นแนวทางในการอ่านหนังสือ กรณีต้องการคำอธิบาย/วินิจฉัยรูปแบบเต็ม สามารถสั่งซื้อได้จากลิงก์ด้านบนหรือคลิกด้านล่าง

ข้อ 1: ห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์ แดง, เหลือง, ขาว, และเขียว เป็นหุ้นส่วนกัน มีวัตถุประสงค์รับจ้างออกแบบสิ่งปลูกสร้างและที่อยู่อาศัย โดยมีเหลืองและขาวเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ ห้างหุ้นส่วนนี้ได้จดทะเบียนจัดตั้งเป็นนิติบุคคล กิจการดำเนินมาได้หลายปีแล้ว มีกำไรบ้าง ขาดทุนบ้าง เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2562 แดงประสบอุบัติเหตุถึงแก่กรรม บุตรชายของแดงไม่ประสงค์จะเข้าหุ้นแทนที่บิดา จึงได้ขอบอกเลิกห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์ (นิติบุคคล) แต่หุ้นส่วนคนอื่นๆ ไม่ประสงค์จะเลิก จึงได้คืนเงินลงหุ้นที่เป็นของแดงให้แก่ทายาทของแดงไป และห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์ก็ได้ดำเนินกิจการต่อไป โดยใช้ชื่อห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์เหมือนเดิม โดยทายาทของแดงไม่เคยคัดค้านในการใช้ชื่อแดงเป็นชื่อห้างหุ้นส่วน ข้อเท็จจริงปรากฎว่า เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2564 ห้างหุ้นส่วนได้ซื้ออุปกรณ์และเครื่องคอมพิวเตอร์มาใช้ในสำนักงานของห้างหุ้นส่วน เป็นเงิน 100,000 บาท และยังไม่ชำระหนี้ นอกจากนี้ยังเป็นหนี้ค่าเช่าสถานที่ที่ใช้ประกอบกิจการตั้งแต่เดือนมกราคม 2554 ถึงเดือนธันวาคม 2564 (จ่ายค่าเช่าทุกวันต้นเดือน) รวมทั้งหมด 12 เดือน หรือ 1 ปี เนื่องจากสถานการณ์ระบาดของโรคโควิด ทำให้ห้างหุ้นส่วนจำต้องหยุดประกอบกิจการชั่วคราว จึงไม่มีเงินชำระหนี้ทั้งสองรายนี้ เจ้าหนี้จึงได้มาปรึกษาท่านว่า ห้างหุ้นส่วนที่ยังคงใช้ชื่อแดงเป็นชื่อห้างอยู่ ดังนี้ จะฟ้องทายาทแดงให้รับผิดในหนี้ดังกล่าวได้หรือไม่ เพราะเหตุใด ให้ท่านแนะนำเจ้าหนี้ของห้างหุ้นส่วน พร้อมยกหลักกฎหมายประกอบด้วย

มาตรา 1054 – บุคคลใดแสดงตนว่าเป็นหุ้นส่วนด้วยวาจาก็ดี ด้วยลายลักษณ์อักษรก็ดี ด้วยกิริยาก็ดี ด้วยยินยอมให้เขาใช้ชื่อตนเป็นชื่อห้างหุ้นส่วนก็ดี หรือรู้แล้วไม่คัดค้านปล่อยให้เขาแสดงว่าตนเป็นหุ้นส่วนก็ดี ท่านว่าบุคคลนั้นย่อมต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอกในบรรดาหนี้ของห้างหุ้นส่วนเสมือนเป็นหุ้นส่วน

(วรรคสอง) ถ้าผู้เป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งคนใดตายไปแล้ว และห้างหุ้นส่วนนั้นยังคงค้าต่อไปในชื่อเดิมของห้าง ท่านว่าเหตุเพียงที่คงใช้ชื่อเดิมนั้นก็ดี หรือใช้ชื่อของหุ้นส่วนผู้ตายควบอยู่ด้วยก็ดี หาทำให้ความรับผิดมีแก่กองทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อหนี้ใด ๆ อันห้างหุ้นส่วนได้ก่อให้เกิดขึ้นภายหลังมรณะนั้นไม่

คำวินิจฉัย: ตามมาตรา 1054 วรรคสอง เป็นกรณีที่ผู้เป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งคนใดได้ตายลง แต่ผู้เป็นหุ้นส่วนคนอื่นๆ ต้องการให้ห้างหุ้นส่วนนั้นดำเนินกิจการต่อไป (โดยการรับซื้อหุ้นของผู้เป็นหุ้นส่วนที่ตาย) และยังคงใช้ชื่อของผู้ตายเป็นชื่อห้างหรือใช้ชื่อของหุ้นส่วนผู้ตายควบเป็นชื่อห้างอยู่ด้วย ย่อมไม่ทำให้กองมรดกของผู้ตายจะต้องรับผิดในหนี้ใดๆ ของห้างหุ้นส่วนที่ได้เกิดขึ้นภายหลังที่หุ้นส่วนผู้นั้นได้ตายลง

ตามอุทาหรณ์ การที่ห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์ มีแดง เหลือง ขาว และเขียว เป็นหุ้นส่วนกัน โดยมีเหลืองและขาวเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ ต่อมาวันที่ 1 สิงหาคม 2562 แดงประสบอุบัติเหตุถึงแก่กรรม บุตรชายของแดงไม่ประสงค์จะเข้าหุ้นแทนที่บิดาจึงได้ขอบอกเลิกห้างหุ้นส่วน แต่หุ้นส่วนคนอื่นๆ ไม่ประสงค์ที่จะเลิกห้างหุ้นส่วนนี้ จึงได้คืนเงินลงหุ้นที่เป็นของแดงให้แก่ทายาทของแดงไป และห้างหุ้นส่วนก็ได้ดำเนินกิจการต่อไปโดยใช้ชื่อ ห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์ เหมือนเดิมนั้น เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่า ในวันที่ 5 กันยายน 2564 ห้างหุ้นส่วนได้ซื้ออุปกรณ์และเครื่องคอมพิวเตอร์มาใช้ในสำนักงานของห้างหุ้นส่วน เป็นเงิน 100,000 บาท และยังไม่ชำระหนี้ นอกจากนี้ยังเป็นหนี้ค่าเช่าสถานที่ที่ใช้ประกอบกิจการตั้งแต่เดือนมกราคม 2554 ถึงเดือนธันวาคม 2564 รวมทั้งสิ้น 12 เดือน ดังนี้ เมื่อหนี้ทั้งสองรายเป็นหนี้ที่ห้างหุ้นส่วนได้ก่อให้เกิดขึ้นภายหลังที่แดงถึงแก่ความตายไปแล้ว หนี้ทั้งสองร้ายจึงไม่ผูกพันกับกองมรดกหรือทายาทของแดงตามมาตรา 1054 วรรคสอง ดังนั้น เจ้าหนี้ของห้างหุ้นส่วน จะฟ้องให้ทายาทของแดงรับผิดในหนี้ทั้งสองรายดังกล่าวไม่ได้

สรุป: เจ้าหนี้ของห้างหุ้นส่วนสามัญแดงดีไซน์ จะฟ้องทายาทของแดงให้รับผิดในหนี้ทั้งสองรายดังกล่าวไม่ได้

---

ข้อ 2: ห้างหุ้นส่วนจำกัดสืบศักดิ์พาณิชย์ มีนายสืบเป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิด นายศักดิ์เป็นหุ้นส่วนจำพวกไม่จำกัดความรับผิดและเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ ห้างหุ้นส่วนมีวัตถุประสงค์ผลิตนน้ำมันสกัดเย็นจากเมล็ดกัญชงเพื่อจำหน่ายใช้เป็นยารักษาโรคทุกชนิด ห้างหุ้นส่วนได้ซื้อเครื่องจักรเพื่อนำมาผลิตน้ำมันกัญชงและยังค้างชำระเงินค่าเครื่องจักรอยู่อีก 300,000 บาท ส่วนนายสืบได้เรียนรู้วิธีการ ผลิตน้ำมันสกัดเย็นจากเมล็ดกัญชงซึ่งเป็นอย่างดีจากการที่นักวิทยาศาสตร์ของห้างหุ้นส่วน ได้สอนให้ จึงได้ตั้งโรงงานเล็กๆ ผลิตน้ำมันสกัดเย็นจากผลกัญชงมาขายให้ลูกค้าของห้างหุ้นส่วนด้วย เพราะนายสืบรู้จักลูกค้าของห้างหุ้นส่วนเป็นจำนวนมาก และขายในราคาถูกกว่าของห้างหุ้นส่วนด้วย ดังนี้ถามว่า

1. ถ้าห้างหุ้นส่วนจำกัดยังไม่ได้เลิกกันและห้างหุ้นส่วน ผิดชำระหนี้ค่าเครื่องจักร เจ้าหนี้ค่าเครื่องจักรจะฟ้องนายสืบให้ชำระหนี้ได้หรือไม่ เพราะเหตุใด
2. การที่นายสืบค้าขายน้ำมันกัญชงสกัดเย็นแข่งขันกับห้างหุ้นส่วนจำกัดสืบศักดิ์พาณิชย์ นายศักดิ์จะฟ้องเรียกค่าเสียหายหรือเรียกเอาผลกำไรจากนายสืบแทนห้างหุ้นส่วนได้หรือไม่ เพราะเหตุใด

มาตรา 1082 – ถ้าผู้เป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิดคนใดยินยอมโดยแสดงออกชัดหรือโดยปริยายให้ใช้ชื่อของตนระคนเป็นชื่อห้างไซร้ ท่านว่าผู้เป็นหุ้นส่วนคนนั้นจะต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอกเสมือนดังว่าเป็นหุ้นส่วนจำพวกไม่จำกัดความรับผิดฉะนั้น

(วรรคสอง)  แต่ในระหว่างผู้เป็นหุ้นส่วนกันเองนั้น ความรับผิดของผู้เป็นหุ้นส่วนเช่นนี้ ท่านให้คงบังคับตามสัญญาหุ้นส่วน

มาตรา 1090 – ผู้เป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิดจะประกอบการค้าขายอย่างใด ๆ เพื่อประโยชน์ตนหรือเพื่อประโยชน์บุคคลภายนอกก็ได้ แม้ว่าการงานเช่นนั้นจะมีสภาพเป็นอย่างเดียวกันกับการค้าขายของห้างหุ้นส่วนก็ไม่ห้าม

มาตรา 1095 – ตราบใดห้างหุ้นส่วนจำกัดยังมิได้เลิกกัน ตราบนั้นเจ้าหนี้ของห้างย่อมไม่มีสิทธิจะฟ้องร้องผู้เป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิดได้

(วรรคสอง) แต่เมื่อห้างหุ้นส่วนนั้นได้เลิกกันแล้ว เจ้าหนี้ของห้างมีสิทธิฟ้องร้องผู้เป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิดได้เพียงจำนวนดั่งนี้ คือ
(1) จำนวนลงหุ้นของผู้เป็นหุ้นส่วนเท่าที่ยังค้างส่งแก่ห้างหุ้นส่วน
(2) จำนวนลงหุ้นเท่าที่ผู้เป็นหุ้นส่วนได้ถอนไปจากสินทรัพย์ของห้างหุ้นส่วน
(3) จำนวนเงินปันผลและดอกเบี้ยซึ่งเป็นผู้หุ้นส่วนได้รับไป แล้วโดยทุจริตและฝ่าฝืนต่อบทมาตรา 1084

คำวินิจฉัย: กรณีตามอุทาหรณ์ แยกวินิจฉัยได้ดังนี้

1. การที่ห้างหุ้นส่วนจำกัดสืบศักดิ์พาณิชย์ มีนายสืบเป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิด นายศักดิ์เป็นหุ้นส่วนจำพวกไม่จำกัดความรับผิดและเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ ห้างหุ้นส่วนมีวัตถุประสงค์ผลิตน้ำมันสกัดเย็นจากเมล็ดกัญชงเพื่อจำหน่ายใช้เป็นยารักษาโรคทุกชนิด และห้างหุ้นส่วนได้ซื้อเครื่องจักรเพื่อนำมาผลิตน้ำมันกัญชง และยังค้างชำระเงินค่าเครื่องจักรอยู่อีก 300,000 บาทนั้น เมื่อปรากฎว่านายสืบซึ่งเป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิดได้ยินยอมให้ใช้ชื่อตนระคนเป็นชื่อห้างหุ้นส่วนจำกัดสืบศักดิ์ นายสืบจึงต้องรับผิดในหนี้ของห้างหุ้นส่วนจำนวนดังกล่าวด้วย เสมือนว่าตนเป็นหุ้นส่วนจำพวกไม่จำกัดความรับผิดตามมาตรา 1082 วรรคหนึ่ง ดังนั้น เจ้าหนี้ค่าเครื่องจักรจึงฟ้องให้นายสืบรับผิดชำระหนี้ได้ แม้ว่าห้างหุ้นส่วนยังไม่ได้เลิกกันก็ตาม เพราะถือเป็นข้อยกเว้นของมาตรา 1095 วรรคหนึ่ง
2. การที่นายสืบได้ตั้งโรงงานเล็กๆ ผลิตน้ำมันสกัดกเย็นจากผลกัญชงมาขายให้กับลูกค้าของห้างหุ้นส่วนนั้น แม้ว่าการค้าขายนั้นจะมีสภาพเป็นอย่างเดียวกันกับการค้าขายของห้างหุ้นส่วน และเป็นการแข่งขันกับห้างหุ้นส่วนก็ตาม นายสืบก็สามารถทำได้ตาม มาตรา 1090 ดังนั้น นายศักดิ์จะฟ้องเรียกค่าเสียหายหรือเรียกเอาผลกำไรจากนายสืบแทนห้างหุ้นส่วนไม่ได้

สรุป:

1. เจ้าหนี้ค่าเครื่องจักรสามารถฟ้องนายสืบให้ชำระหนี้ได้ แม้ห้างหุ้นส่วนจำกัดจะยังไม่ได้เลิกกัน
2. นายศักดิ์จะฟ้องเรียกค่าเสียหายหรือเรียกเอาผลกำไรจากนายสืบแทนห้างหุ้นส่วนไม่ได้

---

ข้อ 3: เต้ ต้น และเตย ตกลงกันว่าจะเป็นผู้เริ่มก่อการตั้ง บริษัท สามมิตร จำกัด ซึ่งมีวัตถุประสงค์ผลิตรถยนต์ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้าจำหน่าย โดยมีทุนจดทะเบียน 500 ล้านบาท แบ่งเป็นหุ้นทั้งหมด 50 ล้านหุ้น มูลค่าหุ้นละ 10 บาท ก่อนจดทะเบียนหนังสือบริคณห์สนธิ ทั้งสามคนตั้งใจว่าจะลงทุนคนละ 10,000,000 หุ้น ส่วนหุ้นที่เหลืออีก 20,000,000 หุ้น ทั้งสามคนตั้งใจว่าจะเสนอขายให้แก่เพื่อนๆ ของตนเอง ต่อมาเต้ได้ไปติดต่อขอซื้อโรงงานเก่าซึ่งเคยผลิตรถยนต์โดยใช้น้ำมันเชื้อเพลิงในการขับเคลื่อน ซึ่งปัจจุบันโรงงานดังกล่าวได้ปิดกิจการลงแล้วในราคา 50,000,000 บาท แต่ต้นไม่เห็นด้วย เพราะโรงงานดังกล่าวตั้งอยู่บนที่ดินที่เกิดน้ำท่วมขังในปี พ.ศ. 2554 และรัฐบาลปัจจุบันก็ยังแก้ไขเรื่องน้ำท่วมไม่ได้ และหากซื้อมาแล้วเกิดน้ำท่วมอีกก็จะเสียหายหนักมาก แต่เต้เห็นว่าราคาถูก และจะซื้อโดยไม่ฟังคำท้วงติงของต้น ต้นจึงขอลาออกจากการเป็นผู้เริ่มก่อการและเลิกลงทุนในครั้งนี้ เต้จึงชวนตาลมาลงหุ้นเพื่อให้ครบสามคน และได้ไปจดทะเบียนหนังสือบริคณห์สนธิแล้ว เต้จึงไปทำสัญญาซื้อโรงงานเก่าข้างต้นเพื่อจะนำไปปรับปรุงใช้เป็นสถานที่ประกอบกิจการผลิต รถยนต์พลังงานไฟฟ้าโดยวางมัดจำไว้ 10,000,000 บาท และได้ทำสัญญากับผู้ขายว่าเมื่อบริษัทได้จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นแล้ว จะนำเงินที่ค้างชำระมาชำระให้ทั้งหมด แต่ปรากฎว่าประเทศไทยและทั่วโลกเกิดวิกฤติโควิดระบาด เศรษฐกิจตกต่ำมาก ไม่มีคนมาซื้อหุ้นที่เหลืออีกเลย เป็นเหตุให้จัดตั้งบริษัทไม่สำเร็จ เจ้าของโรงงานที่เป็นคู่สัญญากับเต้ จึงได้ทวงถามเต้ ต้น ตาล และเตยให้รับผิดร่วมกัน ดังนี้ ให้นักศึกษาวินิจฉัยว่า เต้ ต้น ตาล และเตย จะต้องร่วมกันรับผิดในหนี้รายหนี้หรือไม่ เพราะเหตุใด

มาตรา 1097 – บุคคลใด ๆ ตั้งแต่เจ็ดคนขึ้นไปจะเริ่มก่อการและตั้งเป็นบริษัทจำกัดก็ได้ด้วยเข้าชื่อกันทำหนังสือบริคณห์สนธิ และกระทำการอย่างอื่นตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้

มาตรา 1098 – หนังสือบริคณห์สนธินั้น ต้องมีรายการดั่งต่อไปนี้ คือ
(1) ชื่อบริษัทอันคิดจะตั้งขึ้น ซึ่งต้องมีคำว่า “จำกัด” ไว้ปลายชื่อนั้นด้วยเสมอไป
(2) ที่สำนักงานของบริษัทซึ่งบอกทะเบียนนั้นจะตั้งอยู่ ณ ที่ ใดในพระราชอาณาเขต
(3) วัตถุที่ประสงค์ทั้งหลายของบริษัท
(4) ถ้อยคำสำแดงว่า ความรับผิดของผู้ถือหุ้นจะมีจำกัด
(5) จำนวนทุนเรือนหุ้นซึ่งบริษัทคิดกำหนดจะจดทะเบียนแบ่งออกเป็นหุ้นมีมูลค่ากำหนดหุ้นละเท่าไร
(6) ชื่อ สำนัก อาชีวะ และลายมือชื่อของบรรดาผู้เริ่มก่อการทั้งจำนวนหุ้นซึ่งต่างคนต่างเข้าซื้อไว้คนละเท่าใด

มาตรา 1113 – ผู้เริ่มก่อการบริษัทต้องรับผิดร่วมกันและโดยไม่จำกัดในบรรดาหนี้และการจ่ายเงินซึ่งที่ประชุมตั้งบริษัทมิได้อนุมัติ และแม้จะได้มีอนุมัติก็ยังคงต้องรับผิดอยู่เช่นนั้นไปจนกว่าจะได้จดทะเบียนบริษัท

คำวินิจฉัย: (ขึ้นอยู่กับการพิจารณา)

สรุป: เฉพาะเต้ ตาล และเตย จะต้องร่วมกันรับผิดในหนี้รายนี้ ส่วนต้นไม่ต้องรับผิด

---

สั่งซื้อแนวข้อสอบพร้อมคำอธิบาย, คำวินิจฉัย, หนังสือ