LAW2112 (LAW2012)

📍 พิกัดสั่งซื้อ
ซื้อข้อสอบ (เล่ม/มีคำอธิบาย): Attorney285 | Sheet and Book
ซื้อหนังสือ: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พร้อมหัวข้อเรื่องทุกมาตรา

เพิ่มเติม
1. วิชา LAW (ทั้งหมด)
2. วิชา LAW2112
3. มาตราที่ใช้ตอบ LAW2112

แนวข้อสอบนี้จัดทำเพื่อเป็นแนวทางในการอ่านหนังสือ กรณีต้องการคำอธิบาย/วินิจฉัยรูปแบบเต็ม สามารถสั่งซื้อได้จากลิงก์ด้านบนหรือคลิกด้านล่าง

---

ข้อ 1: นายหงส์มีอาการปวดที่ท้องจึงไปพบแพทย์ แพทย์ตรวจแล้วพบว่านายหงส์เป็นมะเร็งลำไส้ระยะเริ่มต้น นายหงส์จึงทำประกันชีวิตตนเองกับบริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด ด้วยเหตุมรณะระยะเวลา 10 ปี จำนวนเงินประกัน 500,000 บาท โดยไม่เปิดเผยให้บริษัทประกันชีวิตทราบว่าตนเป็นโรคมะเร็ง นายหงส์กำหนดให้นางอ้อยภรรยาที่ชอบด้วยกฎหมายเป็นผู้รับประโยชน์ และนายหงส์ได้มอบกรมธรรม์ให้นางอ้อยไว้และบอกให้นางอ้อยนำกรมธรรม์ไปรับเงิน 500,000 บาทจากบริษัทประกันชีวิต นายหงส์เข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่องและแพทย์ทำการผ่าตัดนำส่วนของลำไส้ที่เป็นมะเร็งออกและลงความเห็นว่านายหงส์สามารถรักษาหายได้เพราะมะเร็งยังไม่ลุกลามไปมาก ผ่านไปเป็นเวลา 1 ปี นายหงส์และนางอ้อยหย่าขาดจากกัน นายหงส์จดทะเบียนสมรสใหม่กับนางบุปผา นายหงส์จึงแจ้งไปยังบริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด เพื่อเปลี่ยนแปลงผู้รับประโยชน์จากนางอ้อยเป็นนางบุปผา หลังจากนั้นอีก 7 เดือน นายหงส์ประสบอุบัติเหตุถูกรถยนเสียชีวิต นางบุปผาจึงเรียกร้องเงิน 500,000 บาทจากบริษัทประกัน แต่นางอ้อยคัดค้านว่านายหงส์ส่งมอบกรมธรรม์ให้ตนเองแล้วนางบุปผาไม่มีสิทธิ ส่วนบริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด ก็ปฏิเสธการจ่าย อ้างว่านายหงส์ไม่เปิดเผยความจริงเกี่ยวกับการเป็นมะเร็งลำไส้กับบริษัทและใช้สิทธิบอกล้างสัญญา เพื่อให้สัญญาฯ เป็นโมฆะ แต่นางบุปผาและนางอ้อยอ้างว่านายหงส์ไม่ได้ตายเพราะโรคมะเร็ง จึงเรียกร้องให้บริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด จ่ายเงินเอาประดัน ดังนี้ ให้วินิจฉัยว่า บริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด บอกล้างสัญญาได้หรือไม่ นางอ้อยหรือนางบุปผาจะมีสิทธิในเงิน 500,000 บาทหรือไม่ เพราะเหตุใด

มาตรา 862 – ตามข้อความในลักษณะนี้
คำว่า “ผู้รับประกันภัย” ท่านหมายความว่า คู่สัญญาฝ่ายซึ่งตกลงจะใช้ค่าสินไหมทดแทน หรือใช้เงินจำนวนหนึ่งให้
คำว่า “ผู้เอาประกันภัย” ท่านหมายความว่า คู่สัญญาฝ่ายซึ่งตกลงจะส่งเบี้ยประกันภัย
คำว่า “ผู้รับประโยชน์” ท่านหมายความว่า บุคคลผู้จะพึงได้รับค่าสินไหมทดแทนหรือรับจำนวนเงินใช้ให้
อนึ่ง ผู้เอาประกันภัยและผู้รับประโยชน์นั้น จะเป็นบุคคลคนหนึ่งคนเดียวกันก็ได้

มาตรา 863 – อันสัญญาประกันภัยนั้น ถ้าผู้เอาประกันภัยมิได้มีส่วนได้เสียในเหตุที่ประกันภัยไว้นั้นไซร้ ท่านว่าย่อมไม่ผูกพันคู่สัญญาแต่อย่างหนึ่งอย่างใด

มาตรา 865 – ถ้าในเวลาทำสัญญาประกันภัย ผู้เอาประกันภัยก็ดี หรือในกรณีประกันชีวิต บุคคลอันการใช้เงินย่อมอาศัยความทรงชีพหรือมรณะของเขานั้นก็ดี รู้อยู่แล้วละเว้นเสียไม่เปิดเผยข้อความจริงซึ่งอาจจะได้จูงใจผู้รับประกันภัยให้เรียกเบี้ยประกันภัยสูงขึ้นอีกหรือให้บอกปัดไม่ยอมทำสัญญา หรือว่ารู้อยู่แล้วแถลงข้อความนั้นเป็นความเท็จไซร้ ท่านว่าสัญญานั้นเป็นโมฆียะ

ถ้ามิได้ใช้สิทธิบอกล้างภายในกำหนดเดือนหนึ่งนับแต่วันที่ผู้รับประกันภัยทราบมูลอันจะบอกล้างได้ก็ดี หรือมิได้ใช้สิทธินั้นภายในกำหนดห้าปีนับแต่วันทำสัญญาก็ดี ท่านว่าสิทธินั้นเป็นอันระงับสิ้นไป

มาตรา 891 – แม้ในกรณีที่ผู้เอาประกันภัยมิได้เป็นผู้รับประโยชน์เองก็ดี ผู้เอาประกันภัยย่อมมีสิทธิที่จะโอนประโยชน์แห่งสัญญานั้นให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งได้ เว้นแต่จะได้ส่งมอบกรมธรรม์ประกันภัยให้แก่ผู้รับประโยชน์ไปแล้ว และผู้รับประโยชน์ได้บอกกล่าวเป็นหนังสือไปยังผู้รับประกันภัยแล้วว่าตนจำนงจะถือเอาประโยชน์แห่งสัญญานั้น

ถ้ากรมธรรม์ประกันภัยได้ทำเป็นรูปให้ใช้เงินตามเขาสั่งแล้ว ท่านให้นำบทบัญญัติมาตรา 309 มาใช้บังคับ

มาตรา 892 – ในกรณีบอกล้างสัญญาตามความในมาตรา 865 ผู้รับประกันภัยต้องคืนค่าไถ่ถอนกรมธรรม์ประกันภัยให้แก่ผู้เอาประกันภัยหรือทายาทของผู้นั้น

คำวินิจฉัย: กรณีตามอุทาหรณ์ การที่นายหงส์ได้ทำสัญญาประกันชีวิตตนเองกับบริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด ด้วยเหตุมรณะระยะเวลา 10 ปี จำนวนเงินประกัน 500,000 บาท โดยระบุให้นางอ้อย ภรรยาที่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นผู้รับประโยชน์นั้น ย่อมสามารถทำได้เพราะถือว่านายหงส์ผู้เอาประกันภัยมีส่วนได้ส่วนเสียในเหตุที่ประกันไว้นั้นตามมาตรา 863

แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่า ก่อนที่จะมีการทำสัญญาประกันชีวิตนั้น นายหงส์ซึ่งมีอาการปวดที่ท้องได้ไปพบแพทย์​ แพทย์ตรวจแล้วพบว่านายหงส์เป็นมะเร็งลำไส้ระยะเริ่มต้น นายหงส์จึงได้ทำสัญญาประกันชีวิตดังกล่าวโดยไม่เปิดเผยให้บริษัทประกันชีวิตทราบว่าตนเป็นโรคมะเร็ง ดังนี้ แม้ว่านายหงส์ได้เข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่องและแพทย์ได้ทำการผ่าตัดนำส่วนของลำไส้ที่เป็นมะเร็งออกและลงความเห็นว่านายงหส์สามารถรักษาหายได้เพราะมะเร็งยังไม่ลุกลามไปมาก และต่อมานายหงส์ได้ประสบอุบัติเหตุถูกรถชนเสียชีวิตไม่ได้ตายเพราะโรคมะเร็งก็ตาม แต่การที่นายหงส์เป็นมะเร็งซึ่งเป็นโรคร้ายแรงแต่ไม่เปิดเผยข้อความจริงดังกล่าวให้ บริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัดทราบ กรณีจึงต้องด้วยมาตรา 865 วรรคหนึ่ง ที่ทำให้สัญญาประกันชีวิตดังกล่าวตกเป็นโมฆียะตั้งแต่เริ่มแรก บริษัทฯ จึงสามารถบอกล้างสัญญาเพื่อให้สัญญาประกันชีวิตนั้นตกเป็นโมฆะได้ และเมื่อบริษัทฯ ได้ใช้สิทธิบอกล้างสัญญาภายในระยะเวลาที่สามารถบอกล้างได้ตามมาตรา 865 วรรคสอง สัญญาประกันชีวิตดังกล่าวจึงตกเป็นโมฆะ บริษัทฯ จึงไม่ต้องใช้เงินให้แก่ผู้รับประโยชน์

แม้ข้อเท็จจริงจะปรากฎว่าในการทำสัญญาประกันชีวิตดังกล่าว นายหงส์ได้ระบุให้นางอ้อย ภรรยาที่ชอบด้วยกฎหมายเป็นผู้รับประโยชน์ตามมาตรา 862 และต่อมานายหงส์ได้โอนประโยชน์แห่งสัญญานั้นให้แก่นางบุปผาโดยถูกต้องตามมาตรา 891 วรรคหนึ่งก็ตาม แต่นางบุปผาก็ไม่มีสิทธิที่จะได้รับเงิน 500,000 บาท ในฐานะผู้รับประโยชน์ เนื่องจากสัญญาประกันชีวิตดังกล่าวได้ถูกบริษัทฯ บอกล้างให้ตกเป็นโมฆะแล้วนั่นเอง นางบุปผาจะมีสิทธิก็แต่เฉพาะค่าไถ่ถอนกรมธรรม์ในฐานะทายาทมาตรา 892 เท่านั้น

สรุป: บริษัท ไทยรักประกันชีวิต จำกัด สามารถบอกล้างสัญญาประกันชีวิตดังกล่าวได้ และนางอ้อยหรือนางบุปผาจะไม่มีสิทธิในเงิน 500,000 บาทนั้นแต่อย่างใด

---

ข้อ 2: นายหมึกเป็นเจ้าของรถยนต์คันหนึ่ง ได้นำรถยนต์ไปทำสัญญาประกันวินาศภัยกับบริษัท รุ่งดีประกันภัย จำกัด เป็นการประกันภัยประเภทที่ 1 คือ คุ้มครองความเสียหายที่เกิดกับตัวรถที่เอาประกันทุกกรณี จำนวนเงินซึ่งเอาประกัน 1,000,000 บาท มีกำหนดเวลา 1 ปี หลังจากทำสัญญาประกันวินาศภัยได้ 5 เดือน ปรากฎว่านายหมึกได้ขับรถยนต์ด้วยความคึกคะนองและประมาทเลินเล่อขับรถไปชนเสาไฟฟ้า รถยนต์ได้รับความเสียหายเป็นเงิน 200,000 บาท โดยเหตุความเสียหายนั้น เกิดขึ้นวันที่ 25 มกราคม 2561 นายหมึกจึงไปเรียกให้บริษัท รุ่งดีประกันภัย จำกัด ใช้ค่าสินไหมทดแทนแต่ถูกปฏิเสธ โดยบริษัทฯ อ้างว่าไม่อยู่ในส่วนที่ผู้รับประกันภัยต้องรับผิดในความเสียหายดังกล่าว ต่อมาวันที่ 25 มกราคม 2563 นายหมึกจึงฟ้องให้บริษัท รุ่งดีประกันภัย จำกัด ใช้ค่าสินไหมทดแทนในความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรถยนต์คันดังกล่าว แต่บริษัท รุ่งดีประกันภัย จำกัด ต่อสู้ว่า การฟ้องของนายหมึกนั้นเลยกำหนดอายุความแล้ว แต่นายหมึกอ้างว่ายังไม่เลยกำหนดอายุความ ดังนี้ จงวินิจฉัยว่า ข้อต่อสู้ของบริษัท รุ่งดีประกันภัย จำกัด ฟังขึ้นหรือไม่ เพราะเหตุใด อธิบายโดยยกหลักกฎหมายประกอบ

มาตรา 879 – ผู้รับประกันภัยไม่ต้องรับผิดในเมื่อความวินาศภัยหรือเหตุอื่นซึ่งได้ระบุไว้ในสัญญานั้นได้เกิดขึ้นเพราะความทุจริต หรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของผู้เอาประกันภัยหรือผู้รับประโยชน์

ผู้รับประกันภัยไม่ต้องรับผิดในความวินาศภัยอันเป็นผลโดยตรงมาแต่ความไม่สมประกอบในเนื้อแห่งวัตถุที่เอาประกันภัย เว้นแต่จะได้ตกลงกันเป็นอย่างอื่น

มาตรา 882 – ในการเรียกให้ใช้ค่าสินไหมทดแทน ท่านห้ามมิให้ฟ้องคดีเมื่อพ้นกำหนดเวลาสองปีนับแต่วันวินาศภัย

ในการเรียกให้ใช้หรือให้คืนเบี้ยประกันภัย ท่านห้ามมิให้ฟ้องคดีเมื่อพ้นเวลาสองปีนับแต่วันซึ่งสิทธิจะเรียกให้ใช้หรือคืนเบี้ยประกันภัยถึงกำหนด

คำวินิจฉัย: (ขึ้นอยู่กับการพิจารณา)

สรุป: ข้อต่อสู้ของบริษัท รุ่งดีประกันภัย จำกัด ที่ว่าการฟ้องคดีของนายหมึกนั้นเลยอายุความแล้วฟังไม่ขึ้น

---

ข้อ 3: นายวอกทำสัญญาประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคลไว้กับบริษัท นิยมประกันภัย จำกัด ในวันที่ 1 กันยายน 2563 กรมธรรม์คุ้มครองกรณีบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ 200,000 บาท กรณีเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ 200,000 บาท และทำสัญญาประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคลอีกฉบับไว้กับบริษัท ชำนาญประกันภัย จำกัด ในวันที่ 2 กันยายน 2563 กรมธรรม์คุ้มครองกรณีบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ 100,000 บาท กรณีเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ 100,000 บาท โดยทั้ง 2 กรมธรรม์ มิได้ระบุตัวผู้รับประโยชน์เอาไว้ แต่นายวอกมีทายาทเพียงคนเดียว คือ นายสุด ปรากฎว่านายวอกประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายจากการขับรถโดยประมาทของนายต่อ บริษัท นิยมประกันภัย จำกัด ทำการจ่ายเงินตามสัญญาให้แก่นายสุด 200,000 บาท แต่บริษัท ชำนาญประกันภัย จำกัด ปฏิเสธการจ่ายเงินตามสัญญาโดยอ้างว่า นายสุดได้รับเงินจากบริษัท นิยมประกันภัย จำกัด ซึ่งเป็นผู้รับประกันลำดับแรกไปเต็มจำนวนแล้ว ส่วนนายต่อได้ปฏิเสธความรับผิด โดยอ้างว่านายสุดได้ค่าเสียหายจากบริษัท นิยมประกันภัย จำกัดแล้ว ตนไม่จำต้องรับผิดต่อนายสุดอีก ดังนี้ ให้ท่านวินิจฉัยตามกฎหมายประกันภัยว่า นายสุด ทายาทเพียงคนเดียวของนายวอกจะสามารถเรียกให้บริษัท ชำนาญประกันภัย จำกัด และนายต่อรับผิดต่อตนได้หรือไม่ อย่างไร เพราะเหตุใด

มาตรา 889 – ในสัญญาประกันชีวิตนั้น การใช้จำนวนเงินย่อมอาศัยความทรงชีพหรือมรณะของบุคคลคนหนึ่ง

มาตรา 896 – ถ้ามรณภัยเกิดขึ้นเพราะความผิดของบุคคลภายนอก ผู้รับประกันภัยหาอาจจะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนจากบุคคลภายนอกนั้นได้ไม่ แต่สิทธิของฝ่ายทายาทแห่งผู้มรณะในอันจะได้ค่าสินไหมทดแทนจากบุคคลภายนอกนั้นหาสูญสิ้นไปด้วยไม่ แม้ทั้งจำนวนเงินอันจะพึงใช้ตามสัญญาประกันชีวิตนั้นจะหวนกลับมาได้แก่ตนด้วย

คำวินิจฉัย: (ขึ้นอยู่กับการพิจารณา)

สรุป: นายสุดทายาทเพียงคนเดียวของนายวอกสามารถเรียกให้บริษัท ชำนาญประกันภัย จำกัด และนายต่อรับผิดต่อตนได้ตามเหตุผลและหลักกฎหมายดังกล่าวข้างตน

---

สั่งซื้อแนวข้อสอบพร้อมคำอธิบาย, คำวินิจฉัย, หนังสือ